Żeliwo, czyli rewolucja architektoniczna
Od zarania dziejów to drewno oraz kamień były materiałami powszechnie stosowanymi do budowy wszelkiego rodzaju budynków. Jednak już w połowie wieku XIX architekci nieustannie szukali alternatywy dla tych materiałów. Powód tego był dość prosty. W tamtych czasach drewno stawało się coraz droższe i zniechęcało do budowanie wielkich obiektów. Kamień natomiast był bardzo trudny w transporcie oraz późniejszej obróbce. Miasta miały coraz bardziej ciasną zabudowę, a przecież budynki drewniane to ogromne ryzyko pożaru, które przy takiej zabudowie może mieć katastrofalne skutki. Oczywiście była już stosowana wtedy cegła i to dość powszechnie. Cegła jednak uniemożliwiała budowanie bardzo wysokich obiektów. Gmach, która miał kilka pięter wymagał już szkieletu stabilizującego całą konstrukcję. Pojawienie się żeliwo znacznie zrewolucjonizowało architekturę. Początkowo budowano z nich ogromne mosty. Niewiele później zaczęto je wykorzystywać do budowy szkieletów wielkich hal produkcyjnych. Kiedy to w roku 1880 upowszechniły się windy elektryczne rozpoczęła się ogromna rewolucja. Żeliwo i windy dały architektom możliwość stawiania bardzo wysokich obiektów.
Drapacze chmur .